بیماریهای دهان در گربهها میتوانند در اثر عوامل مختلفی ایجاد شوند. بیماریهای دهان و دندان از مشکلات نسبتاً شایع در گربهها هستند و میتوانند بر اشتها، تغذیه و کیفیت زندگی حیوان تأثیر بگذارند. معاینه کامل دهان باید به طور منظم انجام شود چراکه بسیاری از این بیماریها ممکن است در داخل دهان پنهان بمانند و بهتدریج پیشرفت کرده و به مرحله پیشرفته بیماری برسند.
مهمترین بیماریهای دهان و دندان در گربهها
بیماریهای دهان و دندان در گربهها میتوانند علل متفاوتی داشته باشند .مهمترین بیماریها و اختلالات دهان و دندان در گربهها عبارتاند از:
- بیماری لثه و التهاب دهان
بیماریهای لثه (Gingivitis) از شایعترین مشکلات دهانی در گربهها هستند. علاوه بر بیماری لثه، عوامل مختلفی مانند بیماریهای با واسطه ایمنی، عفونتها، آسیب، مواد شیمیایی، بیماریهای متابولیک و تومورها میتوانند باعث التهاب دهان شوند. برخی ویروسها از جمله هرپسویروس گربه، کلسیویروس گربه، ویروس لوسمی گربه و ویروس نقص ایمنی گربه یا ایدز گربه نیز با التهاب دهان ارتباط دارند.
علائم بسته به علت و شدت بیماری متفاوت است، اما بوی بد دهان، آبریزش دهان، کاهش اشتها، درد هنگام خوردن و گاهی وجود خون در بزاق از علائم مهم هستند.
- التهاب زبان
التهاب زبان میتواند در اثر عفونت، زخم، تحریک، مواد شیمیایی، بیماریهایی مانند بیماری کلیوی یا دیابت، سوختگی الکتریکی و حتی نیش حشرات ایجاد شود. گیر کردن نخ یا جسم خارجی در زیر زبان نیز یکی از علل التهاب زبان است. آبریزش دهان و بیمیلی به غذا از علائم رایج این بیماری هستند.
- آسیب و سوختگی دهان
آسیبهای بافت نرم دهان میتوانند باعث التهاب و درد شوند. سوختگیهای حرارتی یا الکتریکی نیز ممکن است در گربهها رخ دهند؛ برای مثال، جویدن سیم برق توسط بچهگربه میتواند موجب آسیب زبان، دندانها و گوشههای دهان شود.
گربه مبتلا ممکن است از خوردن و نوشیدن خودداری کند، آبریزش دهان داشته باشد و نسبت به لمس دهان یا صورت حساس باشد. در موارد شدید، زخم و التهاب ایجاد شده و احتمال عفونت ثانویه وجود دارد.
- تومورهای دهانی
تومورهای خوشخیم دهان در گربهها نسبت به سگها کمتر دیده میشوند و تومورهای بدخیم اهمیت بیشتری دارند.
علائم میتواند شامل بوی بد دهان، بیمیلی به غذا، آبریزش دهان، زخم و خونریزی، تورم صورت و دشواری بلع باشد. تشخیص قطعی معمولاً به نمونهبرداری از بافت و بررسی پاتولوژیک نیاز دارد.
- بیماریهای غدد بزاقی
اختلالات غدد بزاقی نیز میتوانند موجب علائمی مانند آبریزش بیش از حد دهان یا خشکی دهان شوند. موکوسل بزاقی (Salivary mucocele) زمانی ایجاد میشود که غده یا مجرای بزاقی آسیب دیده و بزاق بهجای اینکه وارد دهان شود در زیر پوست جمع شود. اگر این تجمع بزاق عفونی شود، ممکن است درد و تب نیز ایجاد کند. در مقابل، کاهش تولید بزاق نیز ممکن است رخ دهد که میتواند باعث ناراحتی و دشواری غذا خوردن شود.
افت دهان گربه
برخلاف انسان، آفت دهانی در گربهها لزوماً به یک بیماری مشخص و مستقل اشاره نمیکند، بلکه این اصطلاح معمولاً برای توصیف زخمهای داخل دهان به کار میرود.
تشخیص بیماریهای دهان و دندان در گربه
تشخیص بر اساس معاینه کامل دهان، بررسی علائم و سابقه حیوان انجام میشود. در گربههایی که به دلیل درد اجازه معاینه نمیدهند، ممکن است آرامبخشی یا بیهوشی لازم باشد. بسته به شرایط، بررسی بیماریهای زمینهای و در صورت وجود توده یا ضایعه مشکوک، نمونهبرداری (بیوپسی) انجام میشود.
چه زمانی باید گربه را نزد دامپزشک ببریم؟
هرگونه بوی بد دهان، آبریزش شدید، حضورخون در بزاق، کاهش اشتها، دشواری در جویدن، کاهش وزن، درد هنگام باز کردن دهان، زخم یا توده داخل دهان باید جدی گرفته شود. گربهها معمولاً درد را پنهان میکنند و ممکن است بیماری دهان زمانی مشخص شود که مشکل پیشرفت کرده باشد. بنابراین بررسی منظم محوطه ی دهانی گربه اهمیت به سزایی دارد.
درمان خانگی زخم دهان گربه
در بیماریهای دهان و دندان گربه، کنترل التهاب و ترمیم زخمهای ایجادشده نیز اهمیت زیادی دارد. ماریمند ۷ یک اسپری ترمیمکننده طبیعی زخمهای دهانی و حلقی در حیانات خانگی است که حاوی عصارههای کالاندولا، شیرینبیان و پروپولیس بوده و برای کمک به روند ترمیم زخمهای دهان، لثه، زبان و حلق در گربهها استفاده میشود. این محصول با ایجاد یک لایه محافظ روی ناحیه آسیبدیده و برخورداری از خواص ضدالتهابی و ضدمیکروبی، میتواند به کاهش تحریک و حمایت از روند ترمیم زخم کمک کند. این دارو حاوی ترکیبات فیتوشیمیایی از قبیل فلاونوئیدها و پلی فنول ها می باشد که از طریق مهار سنتز پروتئین در باکتری ها موجب مهار رشد و تکثیر آن ها می گردد. این ترکیبات همچنین سبب اختلال در غشا و دیواره سلولی باکتری ها و لیز آن ها می شود. از این رو مجموع این اثرات سبب ضدعفونی ناحیه زخم شده و مانع از ایجاد عفونت توسط باکتری ها می گردد. علاوه بر این پروپولیس موجود در محصول دارای خاصیت ضد درد و بی حس کننده موضعی می باشد.
مقدار و روش مصرف:
دز: تا بهبودی کامل روزانه 2 تا 4 مرتبه مستقیم بر روی زخم اسپری گردد.
- بعد از جراحی دهان و دندان، در آسیب های خفیف: 1 تا 2 مرتبه در روز و هر بار به اندازه پوشاندن ناحیه زخم یا ضایعه استفاده گردد.
- در زخم های باز، ابتلا به عفونت کلسی ویروس، هرپس ویروس و استوماتیت: 2 تا 4 مرتبه در روز و هر بار به اندازه پوشاندن ناحیه زخم یا ضایعه استفاده گردد.
“برای برای آشنایی بیشتر با نتایج بررسیهای انجامشده درباره اسپری طبیعی ماریمند ۷ و تأثیر آن بر ترمیم زخمهای دهانی، میتوانید به این مطلب مراجعه کنید.“
