تولید کننده داروهای گیاهی، پروبیوتیک ها ، افزودنی های تخصصی خوراک و کنسانتره

فهرست مطالب

فهرست مطالب

بروسلوز سگ‌ها یک عفونت باکتریایی است که توسط باکتری Brucella canis (B. canis) ایجاد می‌شود. این عفونت باکتریایی به‌شدت بین سگ‌ها مسری است. سگ‌های آلوده معمولاً دچار عفونت در دستگاه تولیدمثل می‌شوند. بروسلوز بسیاری از گونه‌های جانوری را آلوده می‌کند همچنین قابلیت انتقال از حیوان به انسان را دارد. اندام‌های هدف این باکتری، بیضه‌ها، پروستات، رحم و جفت می‌باشد.

بیماری بروسلوز در سگ‌ها چیست؟

سگ‌ها چگونه به بروسلوز مبتلا می‌شوند؟ 

مقادیر زیادی از باکتری B. canis در ترشحات تناسلی سگ آلوده (مایع منی یا ترشحات واژینال) دفع می‌شود و مقادیر کمتری از آن ممکن است در ادرار یا بزاق سگ نیز وجود داشته باشد. سگ‌ها از طریق تماس با این مایعات آلوده به بیماری مبتلا می‌شوند، شایع‌ترین راه انتقال دهانی است (مثلاً لیسیدن ادرار یا ترشحات تولیدمثلی، یا جویدن جفت یا جنین‌های سقط‌شده). انتقال همچنین می‌تواند از طریق تماس جنسی، استنشاق (بو کشیدن ادرار یا ترشحات آلوده) یا از طریق سایر غشاهای مخاطی مانند چشم‌ها رخ دهد.

بعد از ورود باکتری به بدن به سیستم ایمنی و تولیدمثلی گسترش می‌یابد و می‌تواند سایر اندام‌ها از جمله کلیه‌ها، چشم‌ها و ستون فقرات را نیز آلوده کند. سگ‌ها دوست دارند بینی خود را در انواع مکان‌های کثیف فرو کنند و این موضوع خطر ابتلا به عفونت در محیط‌های آلوده را بالا می‌برد. 

” ادرار و بزاق یک سگ آلوده به اندازه ترشحات ادراری تناسلی حاوی ارگانیسم بروسلوز نیست، بنابراین خطر انتقال بروسلوز در هنگام جفت‌گیری بسیار بیشتر است.”

بیماری بروسلوز در سگ‌ها چیست؟

علائم بالینی بروسلوز در سگ‌ها
علائم بالینی بروسلوز در سگ‌ها اغلب با دستگاه تولیدمثل مرتبط است و شامل ناباروری، سقط جنین (معمولاً در اواخر دوره بارداری، یعنی روزهای ۴۵۵۵)، تولد توله مرده، التهاب جفت، رحم، پروستات و بیضه می‌شود. برخی سگ‌ها ممکن است علائم غیر اختصاصی مانند بی‌حالی، موهای ناسالم، بزرگ شدن عمومی غدد لنفاوی و تب را نشان دهند.
در سگ‌هایی که فعالیت تولیدمثلی ندارند یا عقیم شده‌اند، بیماری ممکن است سال‌ها بدون علامت بالینی باقی بماند. 

  • علائم در سگ‌های ماده:  ناباروری، مرگ جنین در مراحل اولیه بارداری، سقط در مراحل پایانی، عفونت‌های رحم و ترشحات واژینال مداوم. سگ ماده باردار مبتلا به بروسلوز اغلب در روزهای ۴۵ تا ۵۵ بارداری سقط می‌کند یا توله‌های مرده یا ضعیف به دنیا می‌آورد که ممکن است چند روز پس از تولد تلف شوند.
  • علائم در سگ‌های نر:  ناباروری، تورم یا التهاب کیسه بیضه یا کوچک شدن تدریجی بیضه‌ها در موارد مزمن. 

“سگ‌های نری که که به‌تازگی آلوده شده‌اند اغلب دچار بزرگ شدن کیسه بیضه یا یکی از بیضه‌ها می‌شوند.”

علائم غیر اختصاصی بروسلوز در سگ:  پوشش موی خشک، کاهش انرژی یا اشتها، مشکلات چشمی، درد ستون فقرات و گاهی بزرگ شدن غدد لنفاوی.

بیماری بروسلوز در سگ‌ها چیست؟

تشخیص بروسلوز در سگ‌ها

تشخیص عفونت معمولاً با آزمایش خون انجام می‌شود و می‌تواند عفونت را حدود ۳ تا ۴ هفته پس از ابتلا تشخیص دهد. نتایج آزمایش‌های روتین مانند بیوشیمی سرم، CBC و آزمایش ادرار در حیوان مبتلا به بروسلوز معمولاً طبیعی هستند. استاندارد طلایی تشخیص این بیماری، شناسایی خود عامل بیماری، با استفاده از تکنیک‌های کشت یا آزمایش PCR است.   

بیماری بروسلوز در سگ‌ها چیست؟

درمان بروسلوز سگ‌ها چیست؟
برای بروسلوز سگ‌ها هیچ پروتکل درمانی رسمی یا کاملاً مؤثر وجود ندارد، زیرا این باکتری می‌تواند در بافت‌های بدن باقی بماند. در نتیجه، هر سگی که به بروسلوز مبتلا شده باشد باید به‌عنوان یک سگ آلوده مادام‌العمر در نظر گرفته شود. برای کنترل و درمان این بیماری، اقدامات زیر انجام می‌شود:

  • عقیم سازی: جراحی عقیم‌سازی سگ آلوده باعث کاهش دفع باکتری به محیط می‌شود و در نتیجه خطر انتقال به سایر سگ‌ها را کاهش می‌دهد.
  • درمان‌های دارویی: معمولاً از ترکیبی از چند آنتی‌بیوتیک برای چند هفته استفاده می‌شود. با این حال، بهترین نوع آنتی‌بیوتیک یا مدت درمان مشخص نیست و باکتری می‌تواند حتی پس از پاک شدن از خون، در سلول‌ها و بافت‌ها باقی بماند؛ بنابراین عود بیماری بسیار محتمل است.
  • نظارت و پیگیری:  سگ‌هایی که تحت درمان آنتی‌بیوتیکی قرار می‌گیرند باید به‌طور دوره‌ای آزمایش شوند تا از بازگشت بیماری اطمینان حاصل شود.
  • تقویت سیستم ایمنی سگ‌های مبتلا جهت جلوگیری عود مجدد بیماری و آسیب به اندام‌ها: درمان‌های حمایتی برای سایر دستگاه‌ها یا اندام‌هایی که ممکن است توسط باکتری درگیر شده باشند نیز بر اساس شرایط و وضعیت خاص هر سگ انجام می‌شود. استفاده از داروی تقویت‌کننده سیستم ایمنی حیوانات خانگی ایمونوپروپوفیت با بهره‌گیری از ترکیب هم‌افزای سه عصاره‌ی دارویی مؤثر پروپولیس، اکیناسه و شیرین‌بیان، به شکلی هدفمند باعث تقویت ایمنی غیر اختصاصی، ایمنی سلولی و ایمنی همورال در حیوانات خانگی شده و از عود بیماری جلوگیری می‌کند. با توجه به نبود درمان قطعی برای بروسلوز در سگ‌ها استفاده از این دارو می‌تواند از آسیب به اندام های مختلف جلوگیری کرده و روند بهبودی را تسریع کند. 

بیماری بروسلوز در سگ‌ها چیست؟

برای اطلاعات بیشتر راجع بداروی گیاهی تقویت ایمنی ایمونوپروپوفیت کلیک کنید

برای خرید داروی تقویت سیستم ایمنی گربه ایمونوپروپوفیت کلیک کنید

خطر انتقال بروسلوز سگ به انسان

بروسلوز یک بیماری زئونوتیک است، یعنی بیماری‌ای که می‌تواند از حیوانات به انسان منتقل شود. اگرچه افراد می‌توانند با تماس با حیوانات آلوده به این بیماری مبتلا شوند، اما گرفتن عفونت بروسلوز از سگ در انسان نادر است. اکثر موارد ابتلا به بروسلوز در انسان خفیف و شبیه سرماخوردگی یا آنفولانزا هستند، اما برخی افراد آسیب‌پذیر ممکن است بیماری شدیدتری داشته باشند.

“سگ مبتلا به بروسلوز هرگز نباید با زنان باردار، کودکان، سالمندان، افراد تحت شیمی درمانی یا هر کسی که سیستم ایمنی ضعیفی دارد، تماس داشته باشد.”

همچنین افرادی که با سگ‌های مولد، توله‌های تازه متولد شده یا جنین‌های سقط شده در تماس هستند باید احتیاط کنند و اصول بهداشتی را رعایت کنند. از دستکش‌های یک‌بار مصرف استفاده کنید. پس از برداشتن دستکش‌ها، دستان خود را با صابون و آب به‌طور کامل شستشو داده و آبکشی کنید.

 

بیشتر بدانید
انواع بیماری‌ در پرورش میگو؛ شناسایی، پیشگیری و مدیریت
عنوان پیشرفته
ساعت مشاوره در روزهای کاری 8:30 تا 10 | 12 تا 13

مشاوره تخصصی آنلاین